Polski samochód pancerny wz. 29 był ciężkim, czteroosobowym pojazdem rozpoznawczym i wsparcia, opracowanym w Polsce na początku lat 30. XX wieku. Powstał jako modernizacja wcześniejszego wz. 28, otrzymując nowy, całkowicie przeprojektowany kadłub, lepsze opancerzenie oraz mocniejsze uzbrojenie. W momencie wejścia do służby był jednym z najlepiej uzbrojonych samochodów pancernych w Europie.

Opis historyczny

Samochód pancerny wz. 29 wyróżniał się masywną sylwetką, grubym jak na pojazd kołowy pancerzem oraz wieżą uzbrojoną w armatę 37 mm Puteaux SA18 i karabin maszynowy 7,92 mm. Dzięki temu mógł skutecznie wspierać piechotę, zwalczać lekkie pojazdy przeciwnika oraz prowadzić ogień zaporowy.

Pojazdy te służyły głównie w 1. i 2. Dywizjonie Samochodów Pancernych, a we wrześniu 1939 roku brały udział w walkach m.in. pod Tomaszowem Lubelskim i Warszawą. Mimo niewielkiej liczby egzemplarzy (zaledwie 8 sztuk), wz. 29 zapisał się w historii jako jeden z najciężej uzbrojonych samochodów pancernych Wojska Polskiego.

Dane techniczne (skrót)

• Załoga: 4 osoby
• Masa: ok. 4,8 t
• Silnik: Polski Fiat 2,5 l, ok. 35–40 KM
• Prędkość maks.: 35 km/h
• Pancerz: 4–10 mm
• Uzbrojenie: armata 37 mm SA18 + km 7,92 mm
• Zasięg: ok. 180 km

Model przedstawia polski samochód pancerny wz. 29 w skali 1:72, wiernie odwzorowując charakterystyczny kanciasty kadłub, masywną wieżę oraz detale uzbrojenia. Pojazd jest doskonałym uzupełnieniem kolekcji sprzętu Wojska Polskiego z lat 30. i kampanii wrześniowej 1939 roku. Dzięki wyrazistej bryle i unikalnej konstrukcji stanowi świetny element dioram przedstawiających działania rozpoznawcze i walki obronne.

Klej i farby nie wchodzą w skład zestawu. Glue and paint not included.