Opis historyczny

Samochód pancerny wz. 34 był podstawowym pojazdem rozpoznawczym Wojska Polskiego w latach 30. XX wieku. Powstał jako modernizacja wcześniejszego wz. 28 – otrzymał nowy, uproszczony kadłub, lepsze rozmieszczenie załogi oraz poprawione właściwości jezdne. Dzięki temu stał się konstrukcją bardziej niezawodną i łatwiejszą w eksploatacji.

Wz. 34 występował w dwóch głównych odmianach:

• wz. 34-I – z otwartą wieżą i karabinem maszynowym,
• wz. 34-II – z wieżą zamkniętą, często uzbrojoną w działko 37 mm SA18.

Pojazdy te służyły w jednostkach kawalerii, oddziałach rozpoznawczych oraz w plutonach samochodów pancernych. W kampanii wrześniowej 1939 roku brały udział w walkach m.in. pod Mławą, Tomaszowem Lubelskim i Warszawą. Mimo lekkiego pancerza i ograniczonego uzbrojenia wz. 34 odgrywał ważną rolę w zwiadzie, patrolowaniu i utrzymaniu łączności.

Dane techniczne (skrót)

• Załoga: 2–3 osoby
• Masa: ok. 2,4–2,6 t
• Silnik: Polski Fiat, ok. 35–40 KM
• Prędkość maks.: 35–40 km/h
• Pancerz: 4–8 mm
• Uzbrojenie: km 7,92 mm lub działko 37 mm (w zależności od wersji)
• Zastosowanie: rozpoznanie, patrol, wsparcie kawalerii

Model przedstawia polski samochód pancerny wz. 34 w skali 1:72. Zestaw wiernie oddaje charakterystyczną sylwetkę pojazdu, detale kadłuba, wieży oraz układu jezdnego. Dzięki wyrazistej bryle i historycznej wartości wz. 34 stanowi doskonały element dioram przedstawiających działania Wojska Polskiego w latach 30. oraz kampanii wrześniowej 1939 roku.

Model świetnie komponuje się z tankietkami TK‑3/TKS, pojazdami Ursus A oraz artylerią przeciwpancerną, tworząc realistyczne sceny historyczne.