Opis historyczny

Ciężka haubica polowa 15 cm sFH 18 była podstawowym działem ciężkiej artylerii Wehrmachtu w okresie II wojny światowej. Zaprojektowana w latach 30. przez firmy Krupp i Rheinmetall, stanowiła nowoczesną konstrukcję o dużej sile ognia, przeznaczoną do niszczenia umocnień, pozycji obronnych, punktów oporu oraz prowadzenia ognia kontrbateryjnego.

W pierwszych latach wojny haubice sFH 18 były holowane przez zaprzęgi konne, szczególnie w jednostkach artylerii dywizyjnej i w kampanii wrześniowej 1939 roku. Dopiero później zaczęto powszechnie stosować ciągniki półgąsienicowe Sd.Kfz. 7. Trakcja konna była jednak nadal używana na froncie wschodnim, gdzie warunki terenowe często utrudniały wykorzystanie pojazdów mechanicznych.

Najważniejsze cechy haubicy sFH 18:

• kaliber 149,1 mm,
• duża donośność i siła ognia,
• solidna konstrukcja z klasycznym łożem dwuogonowym,
• możliwość prowadzenia ognia stromotorowego i płaskotorowego,
• wysoka skuteczność przeciwko umocnieniom i koncentracjom wojsk przeciwnika.

Dane techniczne (skrót)

• Kaliber: 149,1 mm
• Masa: ok. 5 500–6 000 kg
• Zasięg maks.: ok. 13 300 m
• Szybkostrzelność: 4–6 strz./min
• Załoga: 8–12 osób
• Zastosowanie: wsparcie artyleryjskie, niszczenie umocnień, ogień kontrbateryjny

Model przedstawia ciężką haubicę polową 15 cm sFH 18 w wersji do trakcji konnej w skali 1:72. Zestaw wiernie oddaje charakterystyczne elementy konstrukcji działa, w tym:

• masywną lufę i mechanizmy odrzutu,
• klasyczne łoże dwuogonowe,
• tarczę ochronną,
• detale podwozia przystosowanego do zaprzęgu konnego.

Model świetnie nadaje się do dioram przedstawiających działania niemieckiej artylerii w kampanii wrześniowej 1939 roku oraz na wczesnych etapach wojny. Doskonale komponuje się z:

• zaprzęgiem konnym Wehrmachtu,
• ciągnikami Sd.Kfz. 6 i Sd.Kfz. 7,
• pojazdami logistycznymi,
• figurkami artylerzystów i piechoty.