Opis historyczny

Haubica 155 mm M1918A1 była jedną z najważniejszych ciężkich haubic polowych używanych przez armię amerykańską w pierwszej połowie XX wieku. Konstrukcja wywodziła się z francuskiej haubicy Canon de 155 C modèle 1917 Schneider, która została zaadaptowana i ulepszona przez USA po I wojnie światowej. Wersja M1918A1 stanowiła rozwinięcie wcześniejszego modelu M1917, wprowadzając zmiany w podwoziu, łożu i mechanizmach odrzutu.

Haubica była ceniona za dużą siłę ognia, solidną konstrukcję oraz możliwość prowadzenia ognia stromotorowego na znaczne odległości. W latach 30. i 40. stanowiła podstawowe uzbrojenie ciężkiej artylerii polowej US Army, a jej odmiany były używane również przez sojuszników, w tym Wielką Brytanię i Kanadę.

Najważniejsze cechy M1918A1:

• kaliber 155 mm – potężna siła rażenia,
• konstrukcja oparta na francuskim projekcie Schneidera,
• solidne łoże dwuogonowe,
• możliwość prowadzenia ognia stromotorowego i płaskotorowego,
• używana w okresie międzywojennym i na początku II wojny światowej.

Dane techniczne (skrót)

• Kaliber: 155 mm
• Masa: ok. 3 300–3 500 kg
• Zasięg maks.: ok. 11 000–12 000 m
• Szybkostrzelność: 1–2 strz./min
• Załoga: 8–10 żołnierzy
• Holowanie: ciągniki artyleryjskie lub ciężarówki
• Zastosowanie: niszczenie umocnień, wsparcie artyleryjskie, ogień pośredni

Model przedstawia ciężką haubicę 155 mm M1918A1 w skali 1:72. Zestaw wiernie oddaje:

• masywną lufę i mechanizmy odrzutu,
• charakterystyczne łoże dwuogonowe,
• detale konstrukcji wywodzącej się z francuskiego Schneidera,
• elementy wyposażenia typowe dla artylerii polowej USA z lat 30. i 40.

Model idealnie nadaje się do dioram przedstawiających działania artylerii amerykańskiej i alianckiej. Świetnie komponuje się z:

• ciągnikami artyleryjskimi M4, M5 lub ciężarówkami GMC,
• pojazdami logistycznymi US Army,
• scenami obrony, ostrzału artyleryjskiego i przygotowania stanowisk.

Klej i farby nie wchodzą w skład zestawu. Glue and paint not included.